Η περιοχή αποτελεί κατά κύριο λόγο μέρος του Δήμου Νικηφόρου Φωκά. Μεγάλο μέρος του δήμου καλύπτεται από μέρος του μοναδικού δάσους ήμερης βελανιδιάς (Quercus macrolepis) της Κρήτης. Φυσικό σύνορο της περιοχής προς τα δυτικά είναι το εύκολα προσβάσιμο από την ακτή φαράγγι του Πετρέ που αποτελεί βιότοπο της ενδημικής Μηδικής του Στράσερ (Medicago strasseri). Στην περιοχή υπάρχουν πολλά μικρά, περιποιημένα χωριά όλα με στοιχεία βενετσιάνικης αρχιτεκτονικής καθώς επίσης και πολλές τοιχογραφημένες βυζαντινές εκκλησίες. Στην παραθαλάσσια βραχώδη περιοχή δυτικά του Ρεθύμνου μπορείτε να επισκεφθείτε το σπήλαιο Σιμονέλλι, ενώ αντίθετα το άλλο σπουδαίο σπήλαιο της περιοχής, στο Γεράνι, δεν είναι επισκέψιμο.

Μονή Προφήτη Ηλία

Η Αργυρούπολη, η αρχαία Λάππα, είναι ένα όμορφο χωριό γεμάτο ίχνη αρχαίου αλλά και νεώτερου πολιτισμού. Μέσα, αλλά και γύρω από το χωριό υπάρχουν ανασκαμμένα τμήματα της αρχαίας πόλης, ρωμαϊκά κατάλοιπα, ενετικά κτίσματα με υπέροχα θυρώματα και βυζαντινές εκκλησίες. Η περιοχή είναι φημισμένη για τις πηγές της Αγίας Δύναμης, ένα κατάφυτο μέρος με νερά να κυλούν από κάθε σημείο. Εδώ μπορεί κανείς να ξαποστάσει  σε μία από τις ταβέρνες που εξυπηρετούν τους εκατοντάδες επισκέπτες. Στην δροσερή τοποθεσία Πέντε Παρθένες συνυπάρχουν η ομώνυμη βυζαντινή εκκλησία, πλήθος ανασκαμμένων ρωμαϊκών τάφων και ένας τεράστιος πλάτανος, αδιαμφισβήτητο μνημείο της φύσης. Διοικητικό κέντρο της περιοχής είναι το κεφαλοχώρι Επισκοπή, ενώ 3χλμ. βορειότερα απλώνεται η τεράστια ομώνυμη αμμουδερή ακτή που συγκεντρώνει εκατοντάδες λουόμενους. Πιο νότια, στα ορεινά Μυριοκέφαλα βρίσκεται η σπουδαία βυζαντινή εκκλησία της Παναγίας που συγκεντρώνει χιλιάδες προσκυνητές στη γιορτή της στις 8 Σεπτεμβρίου.

Πέντε Παρθένες Νησί

Η πληθώρα όμορφων ακτών στον Πλακιά αλλά και γύρω απ’ αυτόν έχει οδηγήσει σε μεγάλη τουριστική ανάπτυξη όλη την περιοχή. Δεν είναι όμως μόνο οι παραλίες εκείνες που κάνουν αυτή την περιοχή ελκυστική για να την επισκεφθεί κανείς. Το φαράγγι του Κοτσυφού πάνω από τον Πλακιά, που το διασχίζει κανείς και με αυτοκίνητο, εντυπωσιάζει με τη στενή είσοδό του από τα βόρεια. Πιο ανατολικά, πάλι ο δρόμος περνά μέσα από το μεγαλειώδες Κουρταλιώτικο φαράγγι. Ο Μεγάλος Ποταμός, όπως λέγεται, που σχηματίζεται από τα νερά του Κουρταλιώτη, κυλά μέσα σ’ ένα μικρό φαράγγι ανάμεσα σε πλήθος φοίνικες του Θεόφραστου δημιουργώντας στις εκβολές του ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία φυσικού κάλλους της Κρήτης. Στα όμορφα χωριά της περιοχής, με τουριστικές υποδομές τα περισσότερα, υπάρχουν πολλές βυζαντινές εκκλησίες με πιο σημαντικό θρησκευτικό μνημείο της περιοχής τη Μονή Πρέβελη, την Πίσω Μονή όπως λέγεται, ενώ μια στάση στο παλιό μοναστήρι, λίγο πριν, επιβάλλεται.

Φοινικιάς Φρατί

Το Σπήλι, έδρα του δήμου Λάμπης, είναι μια όμορφη κωμόπολη γεμάτη εστιατόρια και καταστήματα, φημισμένη για τις όμορφες από λεοντοκεφαλές κρήνες της. Στο χωριό που είναι έδρα μητρόπολης υπάρχουν οι βυζαντινές εκκλησίες της Μεταμόρφωσης, της Κοίμησης, και του Αγίου Γεωργίου. Οι ακτές της περιοχής, ο Άγιος Παύλος, η Τριόπετρα, η Ακουμιανή Γιαλιά, οι Λίγκρες, η Κεραμιανή Γιαλιά μα και άλλες μικρότερες, είναι φημισμένες και έχουν φανατικούς φίλους. Τα βουνά της περιοχής, μα και οι φρυγανώδεις εκτάσεις γύρω από αυτά είναι βιότοποι πλούσιοι σε ορχιδέες και είναι αγαπητά σ’ όλους τους φίλους αυτών των πολύ ιδιαίτερων φυτών. Η Αγία Γαλήνη τέλος, στα νοτιοδυτικά του νομού, είναι ένα πολύ αναπτυγμένο τουριστικά μέρος με πλήθος ξενοδοχεία και άλλες τουριστικές υποδομές. Οι εκβολές του Πλατύ Ποταμού στα ανατολικά της αποτελούν ένα από τους λίγους υγροτόπους του Ρεθύμνου.

Άγιος Παύλος Ακουμιανή Γιαλιά

Το Αμάρι είναι ο παράδεισος για τους λάτρεις του βυζαντινού πολιτισμού. Μέσα και γύρω από την πανέμορφη κοιλάδα που προστατεύεται από τον Ψηλορείτη και το Κέδρος, ένα πλήθος ξωκλήσια σπαρμένα σε κάθε σημείο, κοσμούν με την αρχιτεκτονική και τις τοιχογραφίες τους τον όμορφο και καταπράσινο τόπο. Παλαιοχριστιανικές βασιλικές και μινωικοί οικισμοί, μικρά και μεγάλα όμορφα χωριά απλωμένα στις παρυφές και στην καρδιά της κοιλάδας και μια μοναδική φύση που ισορροπεί ανάμεσα στην γλυκύτητα της κοιλάδας και στην αγριάδα των γύρω βουνών, δημιουργούν ένα μοναδικό αίσθημα στον μαγεμένο επισκέπτη. Η δημιουργία της τεχνητής λίμνης στους Ποταμούς συμπληρώνει το παζλ, καθώς η προσέλκυση ορνιθοπανίδας στη περιοχή θα αναβαθμίσει ακόμα περισσότερο το φυσικό περιβάλλον του Αμαρίου.

Αγία Παρασκευή Καλογέρου

Η περιοχή αυτή του Αμαρίου, σήμερα Δήμος Κουρητών, ζει και αναπνέει με τη βαριά ανάσα του Ψηλορείτη που θεόρατος υψώνεται στα νώτα της. Μια σειρά δυσκολοδιάβατοι δρόμοι από το Φουρφουρά, τις Κουρούτες, τη Νίθαυρη, το Αποδούλου, τον Πλάτανο και τη Λοχριά προσπαθούν να εισχωρήσουν στην καρδιά του χωρίς κανείς τους να μπορεί να διασταυρωθεί με άλλον και το θεϊκό βουνό να βγαίνει πάντα νικητής. Οι περισσότεροι ορειβάτες πάντως, απ’ αυτή την πλευρά επιλέγουν να κατακτήσουν τον Τίμιο Σταυρό, την ψηλότερη κορφή που διαφεντεύει την Κρήτη από τα 2456μ. Στα νότια, η φυσική έξοδος της κοιλάδας οδηγεί εύκολα στην Αγία Γαλήνη, ενώ στα ανατολικά ο δρόμος ακολουθεί σύριζα το βουνό, για να χαθεί τελικά προς το νομό Ηρακλείου.

Πάνω από τις Κουρούτες Κοντά στον Φουρφουρά

Η περιοχή του Αρκαδιού σημαδεύεται από το βαρύ φορτίο του γεγονότος του Ολοκαυτώματος του 1866. Η ιστορική Μονή χτισμένη σ’ ένα μεγάλο πλάτωμα, στις δυτικές υπώρειες του Ψηλορείτη, δέχεται χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο. Το συντηρημένο καθολικό φέρει ενδιαφέροντα αρχιτεκτονικά στοιχεία που φανερώνουν επιδράσεις από τους μεγάλους αρχιτέκτονες της Αναγέννησης. Βόρεια του Αρκαδιού, ένα πλήθος οικισμών διαδέχονται ο ένας τον άλλο ανάμεσα στους τεράστιους ελαιώνες που καλύπτουν την περιοχή και φθάνουν σχεδόν μέχρι τη θάλασσα. Εδώ η λιτότητα και πνευματικότητα του τοπίου δίνουν τη θέση τους στην κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα που αποπνέουν τα δεκάδες ξενοδοχειακά συγκροτήματα που είναι χτισμένα κατά μήκος της τεράστιας αμμουδιάς, σ’ ένα από τα πιο αναπτυγμένα τουριστικά σημεία της Κρήτης.

Πίκρης Καφενεδάκι στη Μέση

Η περιοχή της Αρχαίας πόλης Ελεύθερνας αποτελεί τον σημαντικότερο αρχαιολογικό χώρο του νομού Ρεθύμνης. Πολλές διαφορετικές ανασκαφές συνθέτουν το παζλ ενός αρχαιολογικού πάρκου που περιλαμβάνει ανάμεσα στ’ άλλα μια νεκρόπολη των γεωμετρικών και αρχαϊκών χρόνων, υπολείμματα οικισμού της ελληνιστικής περιόδου, ελληνιστικά και ρωμαϊκά κτίρια και δρόμους καθώς και μια παλαιοχριστιανική βασιλική με εντυπωσιακά μωσαϊκά. Πιο ανατολικά, στις ΒΑ υπώρειες του Ψηλορείτη, απλώνεται μια σειρά μικρά χωριουδάκια με λιτή αλλά ιδιαίτερη αρχιτεκτονική που φέρει πλήθος βενετσιάνικα αρχιτεκτονικά στοιχεία, με τις Μαργαρίτες, όμορφο κεφαλοχώρι με πολλές  βυζαντινές εκκλησίες και σπουδαία παράδοση στην κεραμική, να ξεχωρίζουν. Μια άλλη ομάδα νοικοκυρεμένων χωριών απλώνεται βορειότερα με τους δυο παραθαλάσσιους οικισμούς του Πανόρμου και του Μπαλί να γνωρίζουν μεγάλη τουριστική ανάπτυξη.

Μαργαρίτες Ελεύθερνα, το Πυργί

Ο Μυλοπόταμος είναι ένα μέρος ζυμωμένο με πέτρα και το ίδιο κι οι άνθρωποί του. Τα χωριά τους είναι χτισμένα ανάμεσα στον Ψηλορείτη και τον Κουλούκωνα και έτσι, σχεδόν απομονωμένοι, διαμόρφωσαν ένα δικό τους πολιτισμό που κρατάει ακόμα πατώντας γερά στις παραδόσεις. Οι γάμοι, οι βαφτίσεις, τα πανηγύρια έχουν εδώ άλλη κλίμακα και συχνά συγκεντρώνουν χιλιάδες κόσμο. Το Γαράζο είναι ένα όμορφο κεφαλοχώρι, διοικητικό κέντρο της περιοχής,ενώ η Αξός είναι φημισμένη για τις αρχαιότητες και τις βυζαντινές εκκλησίες της. Τα Ζωνιανά, ο πιο ορεινός οικισμός της περιοχής, είναι γνωστά για το φημισμένο σπήλαιο Σφεντόνη. Σημαντικές για την περιοχή είναι και οι πρόσφατα αναστηλωμένες μονές Δισκουρίου, Χαλέπας και Βωσάκου.

Μονή Χαλέπας Αξός, Άγιοι Απόστολοι

Στα 800 μέτρα υψόμετρο στις βόρειες πλαγιές του Ψηλορείτη είναι χτισμένα τα ιστορικά Ανώγεια, η καρδιά του θεϊκού βουνού. Οι ανωγειανοί, εύστροφοι και με ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία άνθρωποι, αν και κτηνοτρόφοι κατά βάση, έχουν διαπρέψει στα γράμματα, αλλά και στη μουσική, αναδεικνύοντας ορισμένα από τα ιερά τέρατα της σύγχρονης ελληνικής μουσικής.

Το τοπίο του Ψηλορείτη είναι σ’ ένα μεγάλο βαθμό υπεύθυνο για τον αψύ χαρακτήρα αλλά και την πνευματικότητα των ανωγειανών και κατά κάποιο τρόπο σ’ αυτό το τοπίο γράφεται και η γεωλογική ιστορία της Κρήτης.

Παντού στο βουνό συναντά κανείς τα χαρακτηριστικά στρώματα πλακωδών μαρμάρων, την πρώτη ύλη για το χτίσιμο των μητάτων που η αρχιτεκτονική τους παραπέμπει στους μινωικούς θολωτούς τάφους. Οροπέδια με κυρίαρχο αυτό της Νίδας αλλά και μικρότερες πόλγες που πρασινίζουν από την ενδημική νευρίδα, σπήλαια, καταβόθρες και άλλοι σχηματισμοί είναι διάσπαρτα, όλα αποτέλεσμα έντονης καρστικής διάβρωσης.

Αυτά, σε συνδυασμό με μια πλούσια ενδημική χλωρίδα και ορνιθοπανίδα, συνθέτουν το ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον της Ίδης και το καθιστούν μοναδικό όχι μόνο στην Κρήτη αλλά και σ’ ολόκληρη την Ευρώπη, εφόσον μάλιστα πρόσφατα εντάχθηκε στο Δίκτυο Ευρωπαϊκών Γεωπάρκων.